آیا کودکانمان را به مراسم خاکسپاری ببریم؟

عده ای از مردم دنیا، سی‌ام اکتبر را تحت نام روز خاکسپاری می‌شناسند. در حقیقت یکی از دلیل‌هایی که این مناسبت مورد استقبال قرار گرفته این است که به این بهانه، عضو های خانواده با عزیزان خود در باب مرگ صحبت کنند و خواسته‌های خود را در باب کیفیت مراسم خاکسپاری‌شان با هم به اشتراک بگذارند. یکی از موضوعاتی که در این روز می‌توان در باب آن حرف زد، کودکان هستند؛ اینکه چگونه کودکانمان را با مرگ‌ ناگهانی عزیزان مواجه کنیم؟

کودک در چند سالگی مرگ را می‌فهمد؟

کودکان پایین three سال نمی‌توانند معنی مرگ را درک کنند. بعد از سه سالگی کودکان تا حدی متوجه این معنی هستند با اینحال نمی‌توانند درک کنند که کسی که فوت کرده، هیچ‌گاه بر نمی‌گردد. آن‌ها امکان دارد مکررا سراغ متوفی را از اطرافیان بگیرند. معمولا از 5 سالگی به بعد، کودک می‌تواند این برگشت‌ناپذیری را درک کند. یک کودک 6 ساله حدودا مانند یک بزرگسال مرگ را می‌فهمد.

آیا کودکانمان را به مراسم خاکسپاری ببریم؟

اگر بخواهیم جمع بندی کنیم مرگ و تدفین، رویدادهایی هستند که سوالاتی بینهایت، به همراه احساسات دارای اختلاف در فکر کودک شکل می‌دهند؛ سوالاتی که اگر درست به آن‌ها جواب ندهیم، امکان دارد اضطرابی همیشگی در دل کودکان به جای بگذارند. درست است که کودکان درک کاملی از مرگ ندارند، با اینحال به طرز حتم، احوال ناخوشایند بزرگترها، برای آن‌ها اضطراب فراوانی ایجاد می‌کند. از این جهت خوب است تا جایی که امکان دارد، کودکانمان را قبل از سن 7 یا eight سالگی، در این مراسم با خود همراه نکنیم. با این وجود این عمل تنها در باب مرگ آشنایان دور ممکن است.
 


مرگ نزدیکان را چه کنیم؟

در باب مرگ نزدیکان کودک و افرادی که با آن‌ها احساس نزدیکی فراوانی دارد، تصمیم در باب حضور یا عدم حضور در مراسم خاکسپاری کمی سخت خواهد شد. با اینحال مسأله‌ای که حدودا در باب آن اطمینان می باشد، این است که کودک هم عضوی از خانواده است و درباره این مثال اصلا سن ایشان مطرح نیست. کودکی که می‌تواند عضو های خانواده خود را دوست داشته باشد مسلما در نبود آن‌ها غمگین می‌شود و به سوگواری نیاز بنیادی دارد.
زنی که در سن 41 سالگی به خاطر افسردگی به روان‌شناس مراجعه کرده بود، متوجه شد دلیل این حال بد، مرگ ناگهانی پدرش در سن 10 سالگی اوست و اینکه دختر 10‌ساله، در مراسم تدفین پدر غایب بود. ایشان در مرور خاطراتش بیان می کند: «ما وسط تعطیلات بودیم که این موضوع برای پدر افتاد. با اینحال چون من هیچ وقت تدفین ایشان را ندیدم این حس را دارم که پدر ناگهان از زندگی من محو شد.»
از این جهت خوب است با رعایت نکاتی، کودک را در مراسم تدفین عضو های خانواده حاضر کنیم تا مهلت بیابد مرگ ایشان را بپذیرد.

در باب مرگ به کودک چه بگوییم؟

نخستین سوالی که امکان دارد کودک از شما بپرسد، این است که ایشان کجا رفته؟ یا کی برمی‌گردد؟ یا اینکه امکان دارد از تصور اینکه بدن یکی از عزیزانش را پایین خاک بگذارند، دچار وحشت شود و از دلیل آن بپرسد. خوب است در جواب به این سوالات، نکات پایین را مدنظر قرار دهید:
1. کودک به صداقت و راستگویی شما نیاز دارد. بر خلاف تصور، وقتی که حقیقتی را پنهان می‌کنید، کودک متوجه پنهان‌کاری شما می‌شود با این وجود در ضمن حقیقت را هم نمی‌فهمد و این کار ایشان را گیج و مضطرب خواهد نمود.
2. اجازه بدهید از ترس‌ها و نگرانی‌هایش برای شما بگوید. قبل از هر صحبتی، ضروری است از مشاهداتش و احساساتی که برای ایشان پیش آمده، برای شما بگوید.
three. هیچ‌گاه دیدگاه خودتان را از مرگ به ایشان دیکته نکنید. ابتدا با کودک حرف بزنید و از ایشان بخواهید ذهنیت خود را در باب مردن برای شما بیان کند. بعد با کلمات خودش و با توجه به سن، سعی کنید مفهومی نزدیک به مرگ را برایش شرح دهید.
four. خیلی ساده برای ایشان از موجودات زنده‌ دیگر مثال بزنید و به ایشان بگویید که همه موجودات زنده روزی می‌میرند و اینکه مردن چه تغییراتی در موجودات زنده بوجود می‌آورد؛ مثلا اینکه دیگر بدن آن‌ها کار نمی‌کند.
5. برای کودکان کم‌سن از روح انسان حرف نزنید! با اینحال میتوانید بگویید که عزیز متوفی، با اینکه در بین ما زندگی نمی‌کند با اینحال از حالمان با خبر است و از کارهای خوب ما خوشحال می‌شود.
6. هیچ‌گاه به کودک نگویید که فرد متوفی «خوابیده» یا «به مسافرت رفته» یا «گم شده». این حرف‌ها کودک را در انتظاری ابدی فرو خواهد برد و اضطراب فراوانی برای ایشان بهمراه خواهد داشت.

 

دسته‌بندی‌ها: خردسال و کودک