با دوستان خیالی کودکتان بیشتر آشنا شوید!

دوستی‌های خیالی کودکان، موقعیتی آشنا برای اغلب والدین است. این دوستان خیالی برای هر کودکی منحصربه‌فردند، برخی‌هایشان کنجکاوترند و برخی‌های دیگر آرام‌تر، برخی‌هایشان پرحرف‌ترند و برخی‌های دیگر بیشتر اهل رفتار. در این موقعیت عده ای از والدین که با این همبازی‌های نامرئی آشنایی کمتری دارند و یا نمی‌دانند باید درمقایسه با آن‌ها چه برخوردی داشته باشند دچار نوعی سردرگمی می‌شوند.

یک اتفاق طبیعی

حدوداً از سه-چهار سالگی است که سروکله دوستان خیالی به جهان کودکان باز می‌شود با اینحال معمولاً با گسترش سن کودک از تعداد آن‌ها کم می‌شود تا جایی که به تدریج با دوستان حقیقی جانشین می‌شوند. اگر شما کودکی در این سنین دارید میتوانید دراین‌باره با والدینی که کودکی همسن فرزند شما دارند صحبت کنید تا با گوش‌های خودتان بشنوید که اکثر کودکان چنین تجربه‌ای را پشت سر می‌گذارند!

به دلیل دوستان خیالی، کودکتان را کشف کنید

وجود دوستان خیالی نه فقط تهدیدی برای کودک شما به شمار نمی‌روند حتی به سه دلیل پایین قادر اند به شما کمک کنند تا با خصوصیت‌های ذهنی و محیط روانی و عاطفی فرزندتان بیشتر آشنا شوید:
دوستان خیالی زاییده ذهن کودک شما هستند. وقتی که یک نقاش، نقاشی می‌کشد و یا یک مجسمه‌ساز مجسمه‌ای تولید میکند، ذهنیات خود پیرامون زندگی، روابط و عواطف را به نمایش می‌گذارد. دوستان خیالی هم اثر هنری ذهن کودک شما هستند که احساس ایشان درمقایسه با وقایع و روابط دور و اطراف را به شما نشان می‌دهند.
دوستان خیالی نماد خلاقیت کودک شما هستند. کودکان خلاق‌تر، دوستان خیالی بیشتری دارند از اینرو همبازی‌های خیالی به شما کمک می‌کنند تا سطح خلاقیت کودکتان را محک بزنید.
دوستان خیالی قادر اند نشان‌دهنده اضطراب کودک شما باشند. گاهی کودکان در جریان تغییراتی که در زندگی‌شان رخ می‌دهند، به دوستان خیالی روی می‌آورند تا قادر باشند اضطراب یا افسردگی ناشی از تفاوت بوجود آمده را مهار کنند. به توجه به اینکه این دلیل، درمقایسه با دلیل قبلی ارزش کمتری دارد با اینحال به هر حال در عده ای از موارد می‌تواند پیرامون وجود اضطراب در فرزندتان به شما آگاهی بدهد.

با دوستان خیالی این‌طور برخورد کنید

شیوه برخورد شما با دوستان خیالی کودکتان می‌تواند روی چگونگی عبور ایشان از این قسمت کار طبیعی تأثیر بگذارد. از اینرو مهم است که با شیوه‌های صحیح برخورد با این موقعیت آشنا باشید. پیشتر به چند شیوه مهم می‌پردازیم:
– تمسخر و انتقاد ممنوع! برخی از والدین تصور می‌کنند که برای نمونه اگر به کودکشان بگویند «بچه‌های ترسو حرف‌هایشان را از قول آدم‌های خیالی مطرح می‌کنند» و یا «کُشتی ما را با این دوستان خیالیت!»، فرزندشان دست از معاشرت تخیلی با این دوستانش برمی‌دارد همزمان با اینکه تمسخر و انتقاد آن‌ها تنها دلیل می‌شود کودک دوستی‌های خیالیش را از آن‌ها پنهان کند، نه اینکه آن‌ها را کنار بگذارد.
– از روش کودکتان، با دوستان خیالی ایشان تماس برقرار کنید. در صورت علاقه کودک با ایشان پیرامون دوست خیالیش صحبت کنید. به صحبت‌های ایشان گوش کنید و بدون اینکه به تخیلات ایشان دامن بزنید، سعی کنید پیرامون دوستان خیالی ایشان معلومات کسب کنید. فایده انجام این کار را در شیوه سوم خواهید دید!

– کودکتان را با معنی مسئولیت‌پذیری آشنا کنید. بچه‌ها اشتباهاتشان را به گردن دوستان خیالی‌شان می‌اندازند برای نمونه اگر گلدانی را بشکنند می‌گویند که تقصیر دوست خیالی‌شان بوده است. اگر شما با دوستان خیالی ایشان آشنایی داشته باشید، میتوانید از روش کودکتان پیغام مناسبی برای دوست خیالی ایشان بفرستید مبنی بر اینکه انسان‌های شجاع مسئولیت اشتباهاتشان را قبول می‌کنند و وقتی خطایی می‌کنند ضمن عذرخواهی درصدد جبران برمی‌آیند و از این طریق به تدریج ایشان را با واژه مسئولیت‌پذیری آشنا کنید.
– موقعیت تعاملات حقیقی را برای ایشان بیشتر کنید. به جای اینکه وقتتان را صرف مبارزه با دوستان خیالی کودک کنید، موقعیت‌های بیشتری را برای معاشرت با بچه‌های همسن برای ایشان ممکن کنید.

وقتی که نگران کننده است

کمتر پیش می‌آید که همبازی‌های خیالی نشانه‌ای از وجود یک اختلال در کودکان باشند، با اینحال اگر کودکی در مدت زمانی شش ماهه طوری غرق در جهان دوستان خیالی بشود که از تعامل با دوستان حقیقی باز بماند و اگر در بین صحبت‌هایی که راجع به دوست خیالیش می‌کند به مسائلی مانند اینکه از جانب ایشان مجبور به انجام فلان کار شده اشاره داشته باشد ضروری است به وسیله کارشناس مورد معاینه و بررسی قرار بگیرد.

دسته‌بندی‌ها: خردسال و کودک