با نقاشی کودکمان روی دیوار به چه نحو برخورد کنیم؟

حدودا همه پدر و مادرها با خطوط بلند و کوتاه و کج و کوله‌ای که کودکان روی در و دیوارهای خانه نقاشی می‌کنند آشنا هستند. اگر شما بدین شکل تجربه‌ای را چشیده باشید، می‌دانید که دیدن چنین صحنه‌ای چه پتانسیلی برای از کوره به در بردن شما دارد. با اینحال ممکن است اگر معنی این خط‌خطی‌ها را از دید کودکتان بدانید قادر باشید ضمن حفظ خونسردی‌تان، این رفتار خلاقانه ایشان را به مسیر درست سوق بدهید.

پیکاسوی کوچولوی ما

اگر در زمان یکی از این خط‌خطی‌های دیواری، به چهره کودکتان دقت کرده باشید حتماً متوجه آرامش و رضایتی که بابت این کار در چهره ایشان موج می‌زند شده‌اید، درست برعکس احساسی که شما دارید! دلیل این آرامش و رضایت آن است که ایشان از معنای این نقاشی‌ها آگاه است با اینحال شما نه. از دید بچه‌ها این نقاشی‌های دیواری چند معنی مهم دارند:
یک کشف مهم. بچه‌ها با آزمون و خطا محیط اطرافشان را بررسی می‌کنند تا ببینند قادر اند روی چه بخش‌هایی از آن اثر بگذارند. برای کودکی که مداد را به در و دیوار می‌کشد تماشای اثری که از خودش به جا می‌گذارد، یک کشف مهم است. چون هم توانسته روی دیوار اثر بگذارد و هم روی شما!
من می‌توانم. برای کودک تأثیرگذاری بر محیط مساوی با احساس توانمندی است. با توجه به این شرایط چیزی که یقیناً برای شما یک خرابکاری است، برای ایشان یک شاهکار است چون علامت توانمندی اوست.
من هستم. بچه‌ها با حواسشان گمان می نمایند، یعنی با چیزهایی که قادر اند لمس کنند، ببییند، بچشند و.. . نقاشی دیواری هم برای کودک شما یک جور تمرین فکر کردن به شیوه حسی است و برای ایشان این معنی را دارد که «من گمان می نمایم، پس هستم».

با یک هنرمند، هنری برخورد کنیم

در چنین موقعیت‌هایی پدر و مادرها به شیوه‌های متفاوتی واکنش نشان می‌دهند. برخی‌ها سر کودک فریاد می‌کشند و با عصبانیت مداد را از ایشان می‌گیرند، برخی‌ها هم با گفتن چیزهایی مانند «پیشی اینا رو کشیده؟ پس چرا بهش نگفتی نباید دیوار رو کثیف کنه و…» بچه را در موقعیتی قرار می‌دهند که ایشان نمی‌فهمد بالاخره دارد به خاطر این کارش ترغیب می‌شود یا تنبیه.
با اینحال برخورد بهتر با چنین موقعیت‌هایی چیست؟
1- مراقب دکمه اعصابتان باشید. درست است که خط‌خطی کودکتان دیوار را کثیف یا زخمی کرده است، با اینحال با استناد به معناهایی که این نقاشی‌ها از دید ایشان دارد آیا انصافا دلیلی برای عصبانیت و یا فریاد کشیدن شما می باشد؟
2- با ایشان شانه به شانه بشوید. به جای اینکه مداد را از ایشان بگیرید، با آرامش کنارش بنشینید و از ایشان بپرسید که «این‌ها را تو کشیدی؟». اگر برخورد آرام و همدلانه‌ای داشته باشید، کمتر محتمل است که ایشان آن‌ها را به گردن پیشی و عروسک و یا دوستان خیالی‌اش بیندازد. از ایشان پیرامون معنی خط‌خطی‌هایش بپرسید مثلاً «این چیه؟» و از توانمندی ایشان تعریف کنید.

Three- یک بوم دیواری به ایشان بدهید. به کودکتان بگویید که یک جای بهتر برای کشیدن این جور نقاشی‌ها سراغ دارید که اگر ایشان تنها در آنجا نقاشی بکشد و نه روی باقی درها و دیوارها، به ایشان جایزه خواهید داد. یک بوم را که ترجیحاً بزرگ هم باشد، به دیوار نصب کنید. خوب است که این تابلو در جایی که در معرض دید است باشد نه کنج اتاق. و هر دفعه که ایشان تنها روی آن نقاشی می‌کشد، ضمن ستایش هنرمندی ایشان به خاطر اینکه روی بوم نقاشی کشیده به ایشان یک جایزه کوچک مانند یک شکلات یا یک مداد رنگی بدهید.
Four- با ایشان هم قلم شوید. گه‌گاه کنار ایشان بنشینید و دقایقی همراه ایشان به نقاشی کردن هزینه کنید. مهم است که از نزدیک به فرضیه‌های خلاقانه ایشان توجه نشان بدهید و از این حیث احساس «من هستم» ایشان را به جا و به موقع تقویت کنید تا این دفعه ایشان مجبور نشود به خاطر جلب توجه شما مجددا سر وقت در و دیوار برود!

دسته‌بندی‌ها: خردسال و کودک