شلغم، آنتی بیوتیک هست حتی بی سر و ته!

شلغم از پر مصرف‌ترین سبزیجات دنیاست و نقش مهمی در رژیم غذایی مردم در کشورهای مختلف دنیا از نمونه ایران دارد. شلغم حاوی خواص درمانی بسیار فراوانی است و مصرف قسمت‌های مختلف این گیاه در طب سنتی برای درمان امراض مختلف پیش نهاد شده است.

زمستان را با شلغم سر کنید

شلغم در فصل زمستان رویش خوبی دارد و در درمان سرماخوردگی در فصول سرد تاثیر بسزایی دارد؛ مصرف این گیاه، چه به ‌صورت خوراکی و چه بخور آن می‌تواند اکثر سرماخوردگی‌ها را درمان کند. این گیاه دارویی مانع بروز عده ای بیماری‌ها مانند آرتریت روماتویید، سرطان و بیماری‌های ابزار تنفس می‌شود.
ویتامین‌ها (از نمونه ویتامین A و ویتامین C)، املاح مانند آهن، روغن‌های فرار و … از مهمترین مواد موثر دارویی شلغم است؛ شلغم حاوی فلاونویید است که این ماده اثرات مفیدی خصوصا در درمان دیابت دارد. برگ‌های شلغم حاوی کلسیم و فولات و فسفر است.

یک ضدسرفه طبیعی!

در پزشکی سنتی از شلغم تحت نام ضد سرفه، نرم کننده سینه، جلوگیری کننده از بیماری‌های کبدی و کلیوی، ملین، دفع کننده سنگ‌های کلیوی و اشتهاآور استفاده می‌کردند. این گیاه دارویی، برای درمان نقرس و دیگر دردهای مفصلی و سرمازدگی اندام‌ها نیز مفید بوده و مصرف پخته یا حتی خام آن در تقویت چشم موثر است. حتی مصرف موضعی این گیاه می‌تواند در التیام زخم‌ها موثر باشد.
عصاره شلغم پخته، چربی خون(کلسترول و تری‌گلیسرید) را هم پایین می‌آورد و این خاصیت به همراه خاصیت آنتی‌اکسیدانی موجود در این گیاه دارویی، باعث کاهش چشمگیری در بروز بیماری‌های قلبی و عروقی می‌شود.
 

 

سر و ته شلغم ربطی به خاصیتش ندارد!

شلغم ضدعفونی کننده، ضد قارچ و ضد باکتری است، اثرات ضد باکتریایی این گیاه از قبلی‌های دور در پزشکی بومی مطرح شده است؛ با استناد به اثرات ضد میکروبی شلغم روی باکتری‌ها به ویژه باکتری‌های گرم مثبت می‌توان از آن تحت نام فرآورده گیاهی طبیعی ضد عفونت استفاده کرد. برخی‌ها می‌گویند نباید سر و ته شلغم را زد چون خاصیت آن از بین می‌رود. این ادعا نادرست است و زدن سر و ته این سبزی مشکلی در خاصیت آن ایجاد نمی‌کند.

شلغم خوب را بشناسید

شلغمی خوب و خوب است که:

  • سفت باشد و با فشار انگشت فرو نرود.
  • درونش روشن و شفاف باشد.
  • پوست بیرونی آن باید براق و شفاف باشد.
  • بدبو نباشد.
  • در صورتی که به آن زبان بزنیم احساس تندی نکنیم.

با این وجود شلغم نفاخ و دیر هضم است و خوب است با موادی چون خردل، سرکه، آویشن و زیره مصرف شود.

خوردن شلغم راه دارد!

شیوه رایج بهره برداری از شلغم، پختن آن با مقدار کمی آب و حالت بخارپز است. در لحظه پختن آن، از بخور دادن با بخار حاصل از آن نباید غفلت کرد. ابوعلی سینا در کتاب قانون، بهترین شیوه بهره برداری از شلغم را وقتی می‌داند که بهمراه گوشت چرب پخته و مصرف شود که این نوع مصرف شلغم در تقویت نیروی جنسی نیز بسیار موثر است. به‌طور کلی شلغم در آش‌ها و شورباهای مصرفی بیماران در بیشتر مواقع می‌تواند یکی از گزینه‌ها باشد. مصرف شلغم، سلامت انسان را اگر بخواهیم جمع بندی کنیم تامین می‌کند و خوب است از این گیاه دارویی مفید به هر میزان بیشتر استفاده شود.‌
 

مربای شلغم برای تقویت قوای جنسی

شلغم‌های خوب و سالم را جدا کرده و از ریشه‌های فرعی پاک کرده و آن را به چهار تکه تقسیم کنید. سپس شلغم‌ها را در آب نمکی که خیلی هم شور نباشد، بیندازید و برای چند روز به همین حال بگذارید و یک روز به اشتراک هم آب نمک را عوض کنید. بعد از چند روز شلغم‌ها را با آب معمولی خوب شستشو دهید تا مزه شوری بطور کلی برطرف شود، سپس آنها را در آب و عسل چند مرتبه ‎بجوشانید تا بالاخره قوام بیاید. در زمان جوشیدن ادویه‌هایی مانند زعفران، دارچین یا زنجبیل را در پارچه‌ای بپیچید و به مدت 30 دقیقه در ظرف حاوی شلغم در حال جوشیدن قرار دهید. بعد از تکمیل شدن مربا four یا 5 روز آن را کنار بگذارید، اگر شکرک زد مجددا آب ریخته و آن را بجوشانید یا از ابتدا برای جلوگیری از شکرک به آن آبلیمو اضافه کنید، مصرف این مربا برای تقویت نیروی جنسی پیش نهاد شده است.

دسته‌بندی‌ها: تغذیه