چگونه از کودکم در مقابل پدوفیل‌ها (بچه بازی) نگهداری کنم؟ 

این روز‌ها، داغ و درد مرگ آتنا، سرهای فرورفته در برف بسیاری را از برف بیرون آورده. تلنگری این چنین محکم و دردناک ممکن است ضروری بود، تا بدانیم که هشدار بیخ گوشمان است، که به هر میزان در باب آموزش مراقبت جنسی و عضو های خصوصی به کودکان حرفی نزنیم، نه فقط از ایشان مراقبت نکرده‌ایم که ایشان را بیشتر در معرض هشدار قرار داده‌ایم.
برای مطالعه بیشتر پیرامون چگونگی آموزش مراقبت جنسی اینجا را بخوانید. 
خوب است بدانیم که گرایش جنسی به کودکان یک بیماری است که علایم آشکار بیرونی ندارد. یک فرد پدوفیل (به اصطلاح عامیانه بچه باز)، شاخ ندارد، یا روی صورتش یک علامت بزرگ ندارد. پدوفیل‌ها قادر اند فروشنده مهربان مغازه پدرمان باشند که عاشق نوه‌های صاحب مغازه است، قادر اند دایی و عموی مهربانی باشند که داوطلبانه بچه‌ها را می‌برد تا بخوابند، قادر اند برادر یا حتی پدری باشند که زیاد در خانه با کودک تنها می‌مانند. خیلی ترسناک است که فکر کنیم برادر خودمان امکان دارد چه بلایی سر فرزندمان بیاورد، آنقدر ترسناک که دوست نداریم باور کنیم، با اینحال محاسبه‌ها نشان می‌دهد اغلب کودکان قربانی آشنایان و اقوام بسیار نزدیکی بوده‌اند که والدین به آن‌ها بسیار اعتماد داشته‌اند و کودک هم یا نمی‌داند چه بلایی سرش آمده، یا می‌ترسد حرفش را باور نکنند، یا نگران است با خودش دعوا کنند و یا احساس گناه می‌کند که روابط خانوادگی صمیمی را به هم بزند. 

پدوفیلیا چیست؟
در قدم اول، پدوفیلی را بشناسید و بدانید می‌تواند در بین زنان هم دیده شود. به علاوه از طرف دیگر به آن به چشم یک بیماری مانند بیماری قلبی بنگرید که امکان دارد در هر فردی پدیدار شود. تحت نام پدر و مادر، در بیشتر مواقع احتمال آن را در فکر داشته باشید. 
پدوفیلی یک اختلال روانی است که مشخصه آن فانتزی یا رفتار حقیقی درگیر شدن در فعالیت جنسی با کودکان است. به طرز کل، مردم پدوفیل فعالیت جنسی با کودکان را یا ترجیح می‌دهند و یا به طرز ویژه از فعالیت جنسی با کودکان از‌ جنسیت خودشان یا جنسیت دیگر به هیجان جنسی و لذت می‌رسند. 

رفتارهای جنسی که یک فرد پدوفیل امکان دارد بدان‌ها دست بزند، طیف وسیعی دارد با این وجود آن‌ها معمولا از بهره برداری از زور دوری می‌کنند تا قادر باشند فعالیت‌های خود را ادامه بدهند بدلیل آنکه اگر مانعی سر راه آن‌ها بوجود بیاید با خشونت و حتی در مواردی برای ساکت نگه داشتن، قتل کودک انتهای پیدا خواهد کرد. عده ای از پدوفیل‌ها رفتارهای خود را به عریانی یا نمایش اندام جنسی خود به کوکان و یا استمنا در طرف دیگر کودک محدود می‌کنند، و یا در مواردی تنها نوازش کردن یا لخت کردن کودک بدون رابطه جنسی با ایشان را انتخاب می‌کنند، همزمان با اینکه عده ای دیگر کودک را به کمپانی در رابطه جنسی و مقاربت تناسلی وادار می‌کنند‌. 

امکان دارد همه جا باشند
بیشتر انسانها گمان می نمایند کسی که به کودکان کشش جنسی دارد، ضرورتا از بین مردان است، همزمان با اینکه اگر چه اکثریت بزرگی از آن‌ها مرد هستند، با اینحال زنان هم در مواردی قادر اند کودک را وادار به تماس جنسی کنند و آسیبی که به روان کودک وارد می‌آید، به‌‌ همان میزان خواهد بود. به عبارت ساده‌تر، با اینکه ما اغلب خیال می‌کنیم کودکان همراه با زنان مطمئنا در امان خواهند بود، با اینحال چنین نیست. فرد پدوفیل می‌تواند پیر یا جوان، مرد یا زن باشد. 
خبر بد اینکه، عده ای از مردم پدوفیل، در حرفه‌ای فعالیت دارند که در آن آموزش و یا حفظ سلامت و رفاه کودکان و مردم جوان را به عهده دارند، مثلا در بین مربیان، معلم‌ها، پرستاران کودک یا هر شغلی که به دلیل آن قادر باشند ساده تر به بچه‌ها دسترسی داشته باشند. آن‌ها در کمال تاسف اغلب مهارت‌های بین فردی خوبی با بچه‌ها دارند و به سادگی قادر اند اعتماد کودکان را به دست آورند. 


*نمونه‌های درددل‌های حقیقی قربانیان. برآمده از کانال دکتر شیری (روانشناس)

بیشتر وقتها در بین نزدیکان است
در موارد بسیار دیگر، پدوفیل‌ها با کودکان قربانی خود، رابطه فامیلی و یا حتا ژنتیک دارند. در عده ای موارد، پدوفیل‌هایی که کودکان خانواده خود برای آن‌ها دلنشین هستند امکان دارد کمک خود را به بستگان تحت نام پرستار کودک ارایه دهند. یعنی درست وقتی والدین احساس آسودگی می‌کنند از اینکه خویشاوند مهربان و خوش رفتارشان با کمال علاقه فرزندشان را برای گردش بیرون برده یا قبول زحمت کرده و وقتی آن‌ها مهمانی هستند از فرزندشان درخانه نگهداری می‌کند، فرزند بیچاره مورد تعرض قرار می‌گیرد، تعرضی که اغلب جرات بیان آن را ندارد. 
حتی عده ای خیال می‌کنند کسی که خودش بچه داشته باشد، پدوفیل نخواهد بود، مگر می‌شود یک پدر یا غیرقابل باور‌تر از آن یک مادر، به بچه دیگری آسیب بزند؟ بله. می‌شود. این مردم امکان دارد به فرزند خود هم آسیب بزنند، چه برسد به فرزندان دیگری. 

چند نکته را حتما در فکر داشته باشید: 
۱. خشم و نفرت از مردم پدوفیل، دردی را دوا نخواهد کرد. کسی که فکر کند بیماریش چنین منفور است، در جستجوی درمان و کمک نخواهد رفت و در خفا، تمایلات کنترل ناشدنی خود را پیگیری خواهد نمود. 
۲. با اینکه نه همه، با اینحال بسیاری از بیماران پدوفیل، خود در کودکی مورد بدرفتاری و سواستفاده جنسی بوده‌اند، بنابرین در مواردی با قربانیانی سروکار داریم که به موقع به داد آن‌ها رسیده نشده و کشتن، اعدام، یا هر بلای دیگری مثل این، برخلاف باور بسیاری، درس عبرتی نخواهد شد. فرد پدوفیل، بیمار است و نمی‌تواند هشیارانه رفتار خود را به موقع کنترل کند. در آن لحظه به عواقبی چون اعدام فکر نخواهد کرد و ناگهانی و هیجانی امکان دارد درگیر اتفاقی شود که برای آن برنامه‌ریزی نکرده بوده است. 
۳. بهترین راه برای جلوگیری از این پدیده، در امان نگه داشتن بچه‌ها است. هرگز، هرگز، کودک خود را با مردم بزرگسال دیگر به طوری تنها نگذارید که نتوانید به ایشان سر بزنید یا از حالش باخبر شوید یا با ایشان حرف بزنید. 
۴. رابطه خود را آنقدر با فرزندتان امن و خوب و صمیمی نگه دارید که در این موارد حتما با شما صحبت کند. 
۵. اگر فرزندتان اشاره‌ای به چنین موضوعی کرد ایشان را دعوت به سکوت نکنید. حرف‌هایش را بشنوید و بنا را بر این بگذارید که راست بیان می کند. 
۶. آموزش حریم خصوصی، عضو های خصوصی بدن و مراقبت جنسی به کودک را به موقع شروع کنید. قرار نیست به ایشان آموزش جنسی یا عشقبازی بدهید یا از لذت رابطه جنسی با ایشان صحبت کنید. برنامه ریزی شده است به ایشان بیاموزید که چگونه از خودش نگهداری کند. 
۷. هر تغییر رفتار در کودک، مانند کم شدن اشتها، اضطراب، بی‌علاقگی به فعالیت‌هایی که قبلا دوست داشت، کابوس، بیقراری، کم‌خوابی و مانند آن را جدی بگیرید.

دسته‌بندی‌ها: شیرخواران