چه موقعیت‌هایی برای دوست‌یابی کودکان ممکن کنیم؟

اگر معضلات دوست‌یابی را می‌شناسید، آموزش‌های دوست‌یابی ضروری را هم برای فرزندتان ممکن کرده‌اید و می‌دانید فرزندتان از عهده درک احساسات و همدلی هم برمی‌آید، وقتش رسیده که به مهارت‌های شروع یک رابطه دوستانه هزینه کنیدکه با یافتن موقعیت خوب شروع می‌شود.
موارد فراوانی می باشد که کودک، مشکلی در کلام و بیان ندارد، احساسات دیگران را هم درک می‌کند و همدلی هم بلد است، با اینحال بازهم نمی‌تواند برای خودش به‌خصوص در محیط‌های جدید دوستی بیابد.

مسیر اشتباهی که امکان دارد والدین در چنین شرایطی بروند،‌ این است که به کودک فشار بیاورند، ایشان را سرزنش کنند، ‌به ایشان غر بزنند یا برچسب‌هایی به کودک بزنند که درمجموع، نه‌تنها رفتار ایشان را افزایش نخواهد بخشید و دوستان جدیدی هم برای ایشان بهمراه نخواهد داشت، ‌حتی دلیل می‌شود فرزندشان از برقراری تماس، تصویری ناخوشایند داشته باشد و خود را در این عرصه بطور کلی ناتوان و درمانده درک کنند، آن‌هم درمانده‌ای تنها، که حتی والدینش هم ایشان را درک نمی‌کنند و به ایشان کمک نمی‌کنند.
این‌که والدین خیال کنند شروع یک رابطه خیلی ساده است و اصول آن‌هم بدیهی است،‌ کار را سخت‌تر می‌کند و درواقع مانعی می‌شود برای کمک به فرزندشان. خود شما، اگر قرار باشد اصول شروع یک تماس و دوست‌یابی را اسم ببرید، چه می‌گویید: سعی کنید یک لیست برای خودتان تهیه کنید. مشاهده نمائید چه قدر این اصول را می‌شناسید،‌ چه قدر اصلا به نظرتان تفکیک‌شده و قابل‌آموزش هستند و چه قدر جز آن گروه از والدین هستید که آن را ساده و بدیهی می‌بینید. با خودتان روراست باشید تا قادر باشید به بهترین نتیجه برسید.

پیدا کردن موقعیت خوب
یکی از مؤلفه‌های مهم در برقراری تماس و دوست‌یابی،‌ تشخیص موقعیت‌های خوب است. کودکان معمولا علاقه دارند با کسانی دوست شوند که علاقه‌های مشترکی با آن‌ها دارد. با کسی که حرفی برای گفتن با آن‌ها داشته باشد و از وسایلی شبیه به با آن‌ها بهره ببرد. پیرامون همین موضوع، چشم کودک ما هم باید در جستجوی مشابهت‌ها باشد. اگر ایشان بتواند این مشابهت‌ها را ببیند، می‌تواند گزینه‌های خوب‌تری را برای دوست‌یابی انتخاب کند و سر وقت  کسانی برود که با احتمال بالاتری، به درخواست دوستی ایشان جواب مثبت می‌دهند. کسانی که وقتی باهم هم‌کلام شدند، ‌حرف‌های بیشتری برای گفتن با آن‌ها داشته باشد. در این راستا،

  • وقتی مثلا بچه‌های کلاس در باب بازی رایانه‌ای موردعلاقه ایشان صحبت می‌کنند، لحظه خوبی برای نشان دادن علاقه ایشان و درواقع مطرح یک وجه مشترک با عده ای از همکلاسی‌هایش است.
  • وقتی در پارک سراغ اسباب‌بازی موردعلاقه‌اش می‌رود،‌ کودکی که با هیجان در باب آن اسباب‌بازی صحبت می‌کند، ‌یقینا صحبت ایشان در باب آن اسباب‌بازی را نادیده نمی‌گیرد و با ایشان وارد صحبت می‌شود.
  • وقتی در کلاس موضوعی مطرح می‌شود که موردعلاقه ایشان است، مثلا نجوم، و مردم دیگری هم در کلاس هستند که به این موضع علاقه دارند، می‌تواند با آن‌ها وارد گفتگو شود، ‌قادر اند باهم در شبکه جهانی وب دنبال مسئله موردعلاقه خود بگردند یا باهم از کتابخانه یا رصدخانه بهره ببرند. یا باهم کار تهیه یک نشریه دیواری در باب آن مسئله را بر عهده بگیرند.
  • کمپانی در کلاس‌ها،‌ برنامه‌های فوق‌برنامه، ورزش، فعالیت‌های هنری و… موقعیتی خوب برای جمع شدن بچه‌هایی باعلاقه‌های مشترک است.  
بیاد داشته باشید که در تلاش برای یافتن موقعیت‌های خوب، موقعیت‌های نامناسب هم بهتراست گوشزد شوند، مانند غریبه‌ای در خیابان که توصیه دوستی می‌دهد، یا فردی در مدرسه که بدون هیچ شباهتی و گرایشی، ‌برای سواستفاده‌های ممکن، به ایشان نزدیک می‌شود. گاهی احساس تنهایی و ناتوانی در پیدا کردن دوست،‌ دلیل می‌شود مردم موقعیت‌های نامناسب را پس نزنند و دچار دردسر شوند.

دسته‌بندی‌ها: خردسال و کودک