5 دلیل بی اشتهایی کودک

نی نی سایت: در دو نوشته قبلی نکاتی را در باب غذا خوردن کودک تا 6 ماهگی و شروع تغذیه تکمیلی در این سن گفتیم که شرح آن را در اینجا قادر اید بخوانید. اکنون تصمیم گرفته ایم این مسئله را با نکاتی در باب تغذیه سنین 9 ماهگی تا یکسالگی تکمیل کنیم.

شیوا فرجی، کارشناس ارشد تغذیه درباره این مثال شرح می دهد:

1. کودک از 9 تا 12 ماهگی دوست دارد که در روند غذا خوردن دخیل باشد و خودش نیز در این امر هم کاری کند. پس خوب است که موقع غذا دادن به کودک یک قاشق نیز در دست ایشان بگذاریم. قاشقی نرم که به لثه هایش آسیب نرساند تا همزمان که ما به ایشان غذا می دهیم بتواند در ظرف غذایش کمی بازی کند یا به غذا دست بزند.

2. واکنش کودک در این سن درمقایسه با غذا اینگونه است که سعی می کند آن را بریزد، به روش یا دستانش می مالد و از این کار بسیار لذت می برد یا غذا را در دستش فشرده و له می کند. در طرف دیگر این رفتارها خوب است تصویر العمل ویژه ای نشان ندهیم چون ایشان در حال شناخت غذا و طی کردن روند تکامل است. این رفتارها طبیعی است و الزامی به ناراحتی یا عصبی شدن شما نیست. با خودتان فکر نکنید کودک تان چقدر کثیف غذا می خورد بدلیل آنکه این رفتارها باید اتفاق بیفتد تا با در طول این مراحل کودک شما به مرور شیوه صحیح غذا خوردن را بیاموزد.

three. تا 12 ماهگی با استناد به اینکه ما به بچه تغذیه تکمیلی می دهیم، اضافه کردن انواع ادویه خصوصا نمک به طرز کامل ممنوع است. خوب است از شکر نیز در غذای کودک استفاده نکنید و تنها در صورت علاقه برای درست کردن فرنی کمی شکر به آن بیفزایید.

four. بچه ها معمولا آرام تر از بزرگسالان غذا می خورند از این جهت انتظار نداشته باشید که کودک مانند شما پی در پی قاشق را به دهان بگذارد. فواصل زمانی میان قاشق ها را باید بیشتر در نظر بگیرید و مهلت کافی برای جویدن و بلعیدن در دست ایشان بگذارید. 

5. بچه های آرام غذای بیشتری درمقایسه با بچه های اکتیو یا بیش اکتیو می خورند. بدلیل آنکه کودکانی که فعالیت بالایی دارند یا دچار سخت بیش فعالی هستند، زیاد از حد به محیط اطراف معطوف هستند و نمی توان مدت طولانی روند غذا دادن به آنها را ادامه داد حتی باید غذا را در حجم کمتر و لحظه کوتاه تر با تعداد دفعات بیشتر به این دسته از کودکان خوراند.

6. در کودک پایین یک سال که غذای کمکی نیز مصرف می کند، امکان دارد کمی بی اشتهایی درمقایسه با انواع تغذیه تکمیلی ایجاد شود. این مسئله به چند دلیل ایجاد می شود؛
یکنواختی غذا: در اغلب موارد مادران به طرز پی در پی از یک نوع غذا که کودک درمقایسه با آن واکنش مثبتی دارد استفاده می کنند، تحت نام مثال، امکان دارد بچه چون دو هفته فرنی را خورده است دیگر آن را نخورد. مادر می تواند با استفاده از وقفه، یک هفته آن غذا را به کودک ندهد و غذای دیگری را جانشین کند یا اینکه شکل آن را عوض کند. تحت نام مثال در باب فرنی اگر قبلا فرنی غلیظ را با قاشق به ایشان می داده است اکنون می تواند آن را با شیر گاو یا شیر خودش مخلوط کرده و کمی رقیق کند و با شیشه شیر با کودک بدهد.
اجبار یا بی توجهی: غذا دادن به کودک یک امر مهم است و باید با بذل توجه و ارزش کافی انجام شود. اگر مادر به دلیل بی حوصلگی غذا را با زور و اجبار به کودک بخوراند یا در زمان غذا دادن به ایشان توجه و محبت کافی نثار فرزندش نکند دلیل ایجاد بی میلی و دلزدگی کودک از روند غذا خوردن می شود. 
کمبود آهن: این فاکتور مهم نیز می تواند دلیل ایجاد بی اشتهایی در کودک شود. بی میلی کودک به غذا امکان دارد ریشه در کمبود آهن داشته باشد که ما از آن بی خبریم، درباره این مثال باید با پزشک کودک تان مشورت کنید.
خستگی: وقتی کودک شما خوب نخوابیده باشد انتظار نداشته باشید میلی هم به غذا داشته باشد. خوب است ابتدا اجازه دهید کودک خوب استراحت کند و سپس غذا دادن به ایشان را امتحان کنید. 
لحظه و مکان نامناسب: باید لحظه و مکان مناسبی را برای غذا دادن به کودک انتخاب کنید. لحظه خوب است ثابت باشد و یک رسم همیشگی را طی کند که بدن کودک به آن عادت کند. خوردن غذا در محیطی که دمای مطلوب ندارد و بیش از اندازه گرم یا سرد است روی اشتهای کودک تاثیر می گذارد. اکنون که به فصل بهار نزدیک می شویم اگر قادر باشید کودک را به محیط آزاد ببرید و به ایشان غذا بدهید تاثیر بسیاری در اشتها و میل و رغبت ایشان خواهد داشت.

دسته‌بندی‌ها: شیرخواران