آرشیو دسته‌بندی: شیرخواران

شیرخواران

به مناسبت 22 آگوست، روز جهانی «فرشته بودن» نی‌نی سایت آغاز به انتشار مجموعه مقالاتی با موضوع زندگی در شهر و شهروندی می‌کند. مطمئنا خواندن این مطالب به بهبود رفتار ما با دیگران کمک خواهد کرد.

شیرخواران

تماشای لبخند و حال خوب کودک یکی از بهترین لحظات زندگی هر پدر و مادری است. برای اینکه این لحظات ناب را تجربه کنید، لازم نیست منتظر یک اتفاق خاص باشید. کافی است کمی همت کنید تا به دست خودتان حال خوبی را برای کوچولویتان رقم بزنید. می‌پرسید چگونه؟ فقط با چند راهکار ساده:

شیرخواران

شما می‌توانید با این روش‌های گام‌به‌گامِ ماساژ کودک، فرزند دلبندتان را آرام کنید.
ما ماساژ کودک را برای شما به چند حرکت آسان تقسیم کردیم. هر قسمت را به‌آرامی حدود یک دقیقه انجام دهید. تمام مراحل را با یک فشار ملایم با سرانگشتان انجام دهید نه با کل کف دست.
با بالا بردن دمای اتاق یک فضای گرم و راحت برای کودکتان فراهم کنید. از یک حوله نرم برای پوشاندن بدن لطیف کودکتان استفاده کنید.

قبل از اینکه شروع کنید مطمئن باشد که موارد زیر در دسترستان قرار دارد:

شیرخواران

اگر مادر نوزادی هستید، این‌طور به نظر می‌رسد که کودک شما جزئی جدانشدنی از سینه‌تان است و همیشه نگران این هستید که آنچه برای مراقبت از خود انجام می‌دهید ممکن است رشد و نمو نوزادتان را نیز تحت تاثیر قرار دهد. در ادامه این مطلب به باورهایی اشاره می‌کنیم که بیشترین میزان نگرانی را به خود اختصاص می‌دهد و ممکن است کیفیت و سلامتی شیر مادران را تحت تاثیر قرار دهد. مسائلی نظیر استفاده از ضد تعریق‌ها، کافئین و مسکن‌ها که زنان شیرده از آن‌ها منع شده‌اند و ممکن است برخی از آن‌ها باورهایی چندان درست نبوده باشند!

باور اول: استفاده از ضد عرق‌ها را متوقف کنید
حتما این جمله را شنیده‌اید که ضد تعریق‌ها دارای آلومینیوم در مواد تشکیل‌دهنده خود هستند که به علت سمی بودن برای شیردهی و سینه شما ضرر دارد. باوجوداینکه شما می‌توانید از ضد تعریق‌های فاقد آلومینیوم استفاده کنید اما نیازی به این‌همه محتاط بودن نیست! به گفته دکتر ابوشمسی، متخصص اطفال در مرکز تحقیقاتی Frenso آمریکا: «هیچ‌گونه مدرکی دلیل برعدم استفاده از ضد تعریق‌ها برای مادران شیرده وجود ندارد. مقداری از آلومینیوم در محیط اطراف وجود دارد و بیشترین جذب آن از طریق غذا صورت می‌گیرد نه محصولات پوستی. به‌علاوه احتمال آنکه میزانی از آن به شیر برسد، بسیار پایین است».
بااین‌حال پیشنهاد می‌شود از یک ضد تعریق فاقد بو استفاده کنید. زیرا استفاده از محصولات معطر مانند دئودورانت و شامپو بدن در اطراف نوک سینه ممکن است باعث ایجاد سرگیجه در نوزدان شود. این موضوع در زمان استفاده از اسپری‌های دئودورانت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند زیرا ذرات آن‌ها از طریق نوک سینه جذب‌شده و باعث ایجاد طعم نامطلوب شیر می‌شود.

باور دوم: از مسکن‌ها استفاده نکنید
نیازی به درد کشیدن نیست! بر اساس گزارشی از آکادمی اطفال آمریکا(AAP): استفاده از مسکن و تب‌برهایی نظیر استامینوفن، بروفن و ناپروکسن ضرری برای مادران شیرده ندارد. تمامی داروها داری فواید و معایبی هستند. اما تعدادی از مسکن‌های بدون نسخه بهتر است استفاده نشوند. به‌طور مثال داروهای ضد انعقاد بینی می‌تواند باعث کاهش میزان شیر شود. همچنین آنتی‌هیستامین‌ها می‌تواند حس کسلی و خواب‌آلودگی به شما داده و توانایی‌های شمارا تضعیف کند.
راه‌حل صحیح این است که هر چیزی را با دکتر خود چک کنید و حتی برای داروهایی که ایمن هستند به عوارض جانبی‌شان دقت کرده و از میزان کمتری از دارو و در دوران کوتاه‌تری استفاده کنید.

باور سوم: کالری کم کنید تا وزنتان کاهش یابد
زنان شیرده روزانه 500 کالری بیشتر می‌سوزانند. این به بسیاری از زنان کمک می‌کند تا به وزنی معادل وزن پیش از زایمان خود برسند. حتی اگر شما برای کاهش وزنتان عجله دارید بهتر است حداقل 1800 کالری و مواد مغذی نظیر آووکادو، مغزها، میوه، سبزیجات و گوشت و…در وعده‌های روزانه خود دریافت کنید. بهتر است اگر تصمیم به رژیم غذایی دارید آن را دو ماه بعد از زایمان آغاز کنید. زمانی که شیر شما قوت لازم را برای سیر کردن نوزاد پیداکرده و به لحاظ جسمانی کاملا بهبودیافته‌اید.  بهترین راه برای مصرف و تغذیه درست آن است که تنها به زبان بدن خود و اعلام زمان گرسنگی گوش دهید.

باور چهارم: نباید قهوه بنوشید
بعد از یک‌شب بدون استراحت و خواب از اینکه برای خود لیوانی قهوه بریزید، نترسید. دکتر ابوشمسی می‌گوید: بر اساس تحقیقات فرزند شما تنها درصدی بسیار کم از کافئینی که شما نوشیده‌اید را دریافت می‌کند.
سعی کنید تنها  یک تا سه فنجان نوشیدنی دارای کافئین در روز و در فواصل مختلف بنوشید. زیرا میزان بیشتر( 6 تا 5 لیوان یا بیشتر) می‌تواند از طریق شیر در بدن فرزند شما انباشته‌شده و او را بی‌قرار و کج‌خلق کند.

شیرخواران

این روز‌ها، داغ و درد مرگ آتنا، سرهای فرورفته در برف بسیاری را از برف بیرون آورده. تلنگری این چنین محکم و دردناک شاید لازم بود، تا بدانیم که خطر بیخ گوشمان است، که هر چه در مورد آموزش مراقبت جنسی و اعضای خصوصی به کودکان حرفی نزنیم، نه تنها از او مراقبت نکرده‌ایم که او را بیشتر در معرض خطر قرار داده‌ایم.
برای مطالعه بیشتر درباره چگونگی آموزش مراقبت جنسی اینجا را بخوانید. 
خوب است بدانیم که گرایش جنسی به کودکان یک بیماری است که علایم آشکار بیرونی ندارد. یک فرد پدوفیل (به اصطلاح عامیانه بچه باز)، شاخ ندارد، یا روی صورتش یک علامت بزرگ ندارد. پدوفیل‌ها می‌توانند فروشنده مهربان مغازه پدرمان باشند که عاشق نوه‌های صاحب مغازه است، می‌توانند دایی و عموی مهربانی باشند که داوطلبانه بچه‌ها را می‌برد تا بخوابند، می‌توانند برادر یا حتی پدری باشند که زیاد در خانه با کودک تنها می‌مانند. خیلی ترسناک است که فکر کنیم برادر خودمان ممکن است چه بلایی سر فرزندمان بیاورد، آنقدر ترسناک که دوست نداریم باور کنیم، اما آمار‌ها نشان می‌دهد اغلب کودکان قربانی آشنایان و اقوام بسیار نزدیکی بوده‌اند که والدین به آن‌ها بسیار اعتماد داشته‌اند و کودک هم یا نمی‌داند چه بلایی سرش آمده، یا می‌ترسد حرفش را باور نکنند، یا نگران است با خودش دعوا کنند و یا احساس گناه می‌کند که روابط خانوادگی صمیمی را به هم بزند. 

پدوفیلیا چیست؟
در قدم اول، پدوفیلی را بشناسید و بدانید می‌تواند در بین زنان هم دیده شود. همچنین به آن به چشم یک بیماری مانند بیماری قلبی نگاه کنید که ممکن است در هر فردی پدیدار شود. به عنوان پدر و مادر، همیشه احتمال آن را در ذهن داشته باشید. 
پدوفیلی یک اختلال روانی است که مشخصه آن فانتزی یا عمل واقعی درگیر شدن در فعالیت جنسی با کودکان است. به طور کل، افراد پدوفیل فعالیت جنسی با کودکان را یا ترجیح می‌دهند و یا به طور خاص از فعالیت جنسی با کودکان از‌ جنسیت خودشان یا جنسیت دیگر به هیجان جنسی و لذت می‌رسند. 

رفتارهای جنسی که یک فرد پدوفیل ممکن است بدان‌ها دست بزند، طیف وسیعی دارد ولی آن‌ها معمولا از استفاده از زور اجتناب می‌کنند تا بتوانند فعالیت‌های خود را ادامه بدهند زیرا اگر مانعی سر راه آن‌ها به وجود بیاید با خشونت و حتی در مواردی برای ساکت نگه داشتن، قتل کودک پایان خواهد یافت. برخی از پدوفیل‌ها رفتارهای خود را به عریانی یا نمایش اندام جنسی خود به کوکان و یا استمنا در مقابل کودک محدود می‌کنند، و یا در مواردی تنها نوازش کردن یا لخت کردن کودک بدون تماس جنسی با او را انتخاب می‌کنند، در حالی که برخی دیگر کودک را به شرکت در رابطه جنسی و مقاربت تناسلی وادار می‌کنند‌. 

ممکن است همه جا باشند
اغلب افراد فکر می‌کنند کسی که به کودکان کشش جنسی دارد، ضرورتا از بین مردان است، در حالی که اگر چه اکثریت بزرگی از آن‌ها مرد هستند، اما زنان هم در مواردی می‌توانند کودک را وادار به ارتباط جنسی کنند و آسیبی که به روان کودک وارد می‌آید، به‌‌ همان میزان خواهد بود. به عبارت ساده‌تر، اگرچه ما اغلب خیال می‌کنیم کودکان در کنار زنان قطعا در امان خواهند بود، اما چنین نیست. فرد پدوفیل می‌تواند پیر یا جوان، مرد یا زن باشد. 
خبر بد اینکه، برخی از افراد پدوفیل، در حرفه‌ای فعالیت دارند که در آن آموزش و یا حفظ سلامت و رفاه کودکان و افراد جوان را به عهده دارند، مثلا در بین مربیان، معلم‌ها، پرستاران کودک یا هر شغلی که به واسطه آن بتوانند راحت‌تر به بچه‌ها دسترسی داشته باشند. آن‌ها متاسفانه اغلب مهارت‌های بین فردی خوبی با بچه‌ها دارند و به راحتی می‌توانند اعتماد کودکان را به دست آورند. 


*نمونه‌های درددل‌های واقعی قربانیان. برگرفته از کانال دکتر شیری (روانشناس)

بیشتر وقتها در بین نزدیکان است
در موارد بسیار دیگر، پدوفیل‌ها با کودکان قربانی خود، رابطه فامیلی و یا حتا ژنتیک دارند. در برخی موارد، پدوفیل‌هایی که کودکان خانواده خود برای آن‌ها جذاب هستند ممکن است کمک خود را به بستگان به عنوان پرستار کودک ارایه دهند. یعنی درست وقتی والدین احساس آسودگی می‌کنند از اینکه خویشاوند مهربان و خوش رفتارشان با کمال علاقه فرزندشان را برای گردش بیرون برده یا قبول زحمت کرده و وقتی آن‌ها مهمانی هستند از فرزندشان درخانه نگهداری می‌کند، فرزند بیچاره مورد تعرض قرار می‌گیرد، تعرضی که اغلب جرات بیان آن را ندارد. 
حتی برخی خیال می‌کنند کسی که خودش بچه داشته باشد، پدوفیل نخواهد بود، مگر می‌شود یک پدر یا غیرقابل باور‌تر از آن یک مادر، به بچه دیگری آسیب بزند؟ بله. می‌شود. این افراد ممکن است به فرزند خود هم آسیب بزنند، چه برسد به فرزندان دیگری. 

چند نکته را حتما در ذهن داشته باشید: 
۱. خشم و نفرت از افراد پدوفیل، دردی را دوا نخواهد کرد. کسی که فکر کند بیماریش چنین منفور است، به دنبال درمان و کمک نخواهد رفت و در خفا، تمایلات کنترل ناشدنی خود را پیگیری خواهد کرد. 
۲. اگرچه نه همه، اما بسیاری از بیماران پدوفیل، خود در کودکی مورد بدرفتاری و سواستفاده جنسی بوده‌اند، بنابرین در مواردی با قربانیانی سروکار داریم که به موقع به داد آن‌ها رسیده نشده و کشتن، اعدام، یا هر بلای دیگری از این قبیل، برخلاف باور بسیاری، درس عبرتی نخواهد شد. فرد پدوفیل، بیمار است و نمی‌تواند هشیارانه رفتار خود را به موقع کنترل کند. در آن لحظه به عواقبی چون اعدام فکر نخواهد کرد و ناگهانی و هیجانی ممکن است درگیر اتفاقی شود که برای آن برنامه‌ریزی نکرده بوده است. 
۳. بهترین راه برای مقابله با این پدیده، در امان نگه داشتن بچه‌ها است. هرگز، هرگز، کودک خود را با افراد بزرگسال دیگر به طوری تنها نگذارید که نتوانید به او سر بزنید یا از حالش باخبر شوید یا با او حرف بزنید. 
۴. رابطه خود را آنقدر با فرزندتان امن و خوب و صمیمی نگه دارید که در این موارد حتما با شما صحبت کند. 
۵. اگر فرزندتان اشاره‌ای به چنین موضوعی کرد او را دعوت به سکوت نکنید. حرف‌هایش را بشنوید و بنا را بر این بگذارید که راست می‌گوید. 
۶. آموزش حریم خصوصی، اعضای خصوصی بدن و مراقبت جنسی به کودک را به موقع شروع کنید. قرار نیست به او آموزش جنسی یا عشقبازی بدهید یا از لذت رابطه جنسی با او صحبت کنید. قرار است به او بیاموزید که چطور از خودش محافظت کند. 
۷. هر تغییر رفتار در کودک، مثل کم شدن اشتها، اضطراب، بی‌علاقگی به فعالیت‌هایی که قبلا دوست داشت، کابوس، بیقراری، کم‌خوابی و مانند آن را جدی بگیرید.